Thijs de Ruiter.nl Advertisement
Home arrow Weblog linkjes arrow Auwwwwwww
maandag, 21 oktober 2019
 
 
Auwwwwwww PDF
Geschreven door Thijs   
woensdag, 1 november 2006

Auwwwwwwwwwwwwwwwwwwww.

Wat een ochtend. Eerst moest ik in bad. Ik ga nooit 's morgens in bad dus ik vond dat maar raar. (dit kwam omdat ik zeker gisteravond na mijn flesje zo lekker lag te slapen). Maar ja hadden we dat gehad mocht ik niet eens lekker naar mijn bed. Nee hoor. Hup jas aan en in de maxicosi. Ook goed.
Misschien gingen we naar oma. Vind ik ook erg leuk. Maar helaas.  Oma was daar wel maar niet bij haar thuis. We gingen een groot gebouw in. Werd ik weer helemaal uitgekleed. Lag ik daar in mijn niksie. Mama weet toch dat ik dat niks vind. Ik natuurlijk huilen. Mama mij troosten. Ik moet op de weegschaal. Mama zei wat ben je toch een grote knul. Ik weeg nu 4295 gram. Knap he!! Ik trots. Daarna langs de meetlat. 53cm. Mama kijkt bedenkelijk. Ik geloof niet dat ik mijn benen goed recht had. Kleding maatje 56 begint klein te worden zegt mama dus ik denk niet dat ze die mevrouw echt gelooft. Ik ben natuurlijk ook erg groot. Na we dit hadden gehad gingen we een ander kamertje binnen.
Lekker bij mama opschoot. Wordt het dan toch nog gezellig. Maar neeeeee. Ging die mevrouw mijn luier uit doen. HEEEE hallo dat wil ik niet. Ik weer huilen. Die mevrouw aan mijn benen trekken en ik moest gaan zitten. Daar had ik geen zin in dus ik ging staan. Maar dat mocht weer niet. Daar moet ik nog even mee wachten. Vervolgens ging die mevrouw boven mijn hoofd hangen. Ik voorzichtig mijn ogen open. Oefff dat was schrikken die is lelijk. Ik weer huilen. Het was blijkbaar de bedoeling dat ik haar met mijn ogen en hoofd volgde als ze bewoog van links naar rechts. Ik ben niet de moeilijkste dus ik heb haar maar d'r zin gegeven. Ik ben wel mooi geslaagd voor dit onderdeel. Gelukkig mocht ik weer bij mama zitten. Maar wat hoor ik mama tegen mij zeggen. DIt is nog niet het ergste nee dat komt nog.
Ik benieuwd. Nou ik heb het geweten zeg. weer moest ik op een stom matje liggen. En wat gebeurt er. Hup een prik in mijn been. Ik krijsen. Maar mama deed niks ik moest daar blijven liggen. En hup ook nog 1 in mijn andere been. Daarna mocht ik bij mama zitten. En ik maar huilen en huilen. Mama vond mij erg zielig en oma ook. Ze probeerde mij te troosten maar even was ik ontroostbaar. Nee het zou je maar gebeuren die spuiten in je been. Wat een ochtend zeg.... Nu ga ik lekker slapen want ik ben heeel moe. Ik  denk dat mama geen kind aan me heeft de rest van de dag

 
< Vorige   Volgende >
 
Top! Top!